نقش بی بدیل بانوان در دفاع مقدس انکار نشدنی است

معصومه رام هرمزی نویسنده ادبیات دفاع مقدس گفت : نقش بی بدیل بانوان در دفاع مقدس انکار نشدنی است.

به گزارش امور زنان و خانواده وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی،معصومه رام هرمزی نویسنده ادبیات دفاع مقدس در مصاحبه ای در خصوص چهلمین سالگرد دفاع مقدس و به مناسبت روز قلم بر نقش اساسی زنان در پیروزی انقلاب اسلامی و هشت سال دفاع مقدس تاکید کرد.

خلاصه ای از رزومه و پیشینه خود خصوصا در زمینه جبهه نبرد حق علیه باطل بفرمایید؟

معصومه رام هرمزی نویسنده ادبیات دفاع مقدس، یکی از امدادگران دوران دفاع مقدس هستم که از سال 1359 و در سن 14 سالگی به عنوان امدادگر، از پشتیبانی هلال احمر جنوب به جبهه های حق علیه باطل اعزام شدم. بنده درطول جنگ به صورت متفرقه موفق به اخذ دیپلم شده و یک سال بعد از اتمام جنگ تحمیلی یعنی در سال 1368 در دانشگاه شهید چمران اهواز در رشته معارف و الهیات اسلامی به تحصیل پرداخته و پس از آن مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته علوم قرآن و حدیث از دانشگاه آزاد تهران مرکز دریافت کرد.مدت 16 سال است که به تدریس و نویسندگی کتاب ومقاله مشغولم و تاکنون کتاب های «یکشنبه آخر» و « بر بال ملائک» که دست نوشته های وی از خاطرات جنگ را شامل می شود به چاپ رسانده و  در دفتر هنر و ادبیات مقاومت حوزه هنری مشغول به فعالیت هستم.

با توجه به حضور داوطلبانه شما در جبهه چه عامل یا عواملی سبب شد پا به عرصه نویسندگی بگذارید؟از چگونگی علاقه تان به نویسندگی در حوزه دفاع مقدس توضیح بفرمایید.چه آثاری دیگری در زمینه نویسندگی و ادبیات دفاع مقدس دارید؟

با توجه به اینکه در دوران دفاع مقدس و زمانی که در جبهه حضور داشتم، علاقه زیادی به کتاب و همینطور مطالعه داشتم، با آثار مختلف و نویسنگان زمان خود آشنایی داشتم. با این زمینه در زمان جنگ نیز دفترچه ای همراه خود داشتم که همیشه وقایع و اتفاقات همان روز را در دفترچه ثبت و یادداشت می کردم. نگارش این جزئیات به جایی رسید که من 2 یا 3 دفترچه کامل را تمام کرده بودم.بعد از جنگ در سال 1368  که وارد دانشگاه شدم به تحصیل پرداخته و پس از آن تدریس در تمامی مقاطع تا دانشگاه را آغاز کردم. بنابراین هر ساله مصادف با سالگرد پیروزی دفاع مقدس از خاطرات آن دوران برای شاگردان و دانش آموزان می گفتم در طی این سال ها بود که دانش اموزان گروه انسانی از من درخواست کردند که خاطرات خود را به رشته تحریر درآورم و من نیز تمام خاطرات خود را که از زمان قبل و بعد از جنگ تا عملیات بیت المقدس یادداشت کرده بودم جمع آوری کردم که این یادداشت ها در نهایت منجر به چاپ کتاب یکشنبه آخر شد.
البته

اولین اثر شما در زمینه دفاع مقدس کدام است و کدام اثر شما در این حوزه با استقبال زیادی از سوی مخاطبان مواجه شده است؟

پس از چاپ این کتاب که مورد استقبال مخاطبان زیادی قرار گرفت و توانست ارتباط خوبی با خواننده برقرار کند ، کتاب یکشنبه آخر به چاپ 13 رسید. این کتاب بسیار باور پذیر و مورد عنایت عده زیادی بود و از آنجایی که کمتر نوشته و اسناد را میبینیم که در آن به تلاش ها و موفقیت های بانوان در جنگ اشاره کرده باشد پس از چاپ این کتاب وارد ادبیات دفاع مقدس شدم.

کتاب اسماعیل که درخصوص برادر شهیدم اسماعیل می باشد و امدادگر کجایی و من میترا نیستم از جمله آثار بنده درزمینه ادبیات دفاع مقدس هستند.

نظر شما در خصوص اهمیت پرداختن به زندگی و خاطرات زنان در دفاع مقدس چیست؟

باید بدانیم بانوان عضو جدی در جنگ محسوب می شدند که در پس جبهه های جنگ همسران و برادران خود را برای حضور در جبهه نبرد تشویق میکردند.این بانوان بودند که از مردان و همسران خود که در حال جنگ و دفاع از میهن در برابر حفظ خاک حمایت میکردند در واقع اگر حمایت ها و پشتیبانی های بانوان نبود کمتر شاهد چنین رشادت ها و از خود گذشتگی ها در جنگ می بودیم. با توجه به این که در بسیاری از خانواده ها سرپرست خانواده ها مشغول فعالیت و خدمت در جبهه ها بودند صبر و پشتیبانی بانوان و تحمل شرایط نامساعد اقتصادی و مدیریت اوضاع و در کنار تمام این سختی ها و دشواری های زندگی ارائه خدمات در بخش پشتیبانی درمساجد ،پایگاه ها در رخشورخانه ها برای شست و شوی لباس سربازان و فعالیت فی سبیل الله در مساجد و پایگاه ها و علاوه بر همه این موارد امور منزل که بر دوش بانوان بود، از جمله نقش ها و فعالیت های انکار ناپذیر بانوان در هشت سال دفاع مقدس است.در نتیجه باید گفت بخش زیادی از بار جنگ بر عهده خانم ها بود.

لذا آشنایی با بانوان فعال که نقش انکار نشدنی در پیروزی دفاع مقدس داشتند به عنوان الگویی از زنان موفق و فعال در اجتماع و هم فعال در خانواده از اهمیت ویژه ای برخوردار است و نسل جدید و خصوصا دختران جوان که درک روشنی از شرایط جنگ و از خود گذشتگی ها و رشادت ها ندارند با استناد بر دیده ها و شنیده ها درس و تجربه آموخته و با خاطران آن زمان اشنا شوند.

 

انتظار شما از دستگاه های فرهنگی، در راستای ترویج فرهنگ ایثار و شهادت چیست؟

انتظار من از دستگاه های فرهنگی کشور این است که در زمینه تولید محتوا و به شکل واقعی فداکاری ها و از خود گذشتگی ها را به نسل جدید انتقال داده و با بهره گیری از مصادیق و معیارهای جدید سهمی در نشر فرهنگ ایثار و از خودگذشتگی داشته باشند.باید بدانیم جنگ در حال حاضر جنگ فیزیکی نیست در شرایط کنونی این شاغلان دستگاه ها،آتش نشانان و سایر مشاغل هستند که در حال جهاد و ایثارگری هستند و مصادیق مجاهدت و تلاش را به نمایش میگذارند. نکته دیگر بحث پیوند اعضای بدن در جامعه است که انتظار می رود با فرهنگ سازی هایی که در این زمینه صورت میگیرد این امر بیشتر و پررنگ تر از گذشته نمود پیدا کرده و اهدای عضو که خود نوعی وقف محسوب می شود به فرهنگ اصیل در میان مردم جامعه امروز تبدیل گردد.در گذشته زمانی که فردی شهید می شد، از دنیا می رفت اما در حال حاضر حتی افراد با شرایط خاص میتوانند اهدا عضو داشته و دوباره به فرد دیگری زندگی بخشند.

لذا درخواست من این است که تمامی دستگاه ها و نهادهای کشور با توجه به شرح وظایف و امور مححوله در زمینه نشر و ترویج فرهنگ ایثار و از خودگذشتگی فعالیت داشته باشد.

توصیه شما به نسل جدید که تصویر ذهنی کمرنگی از جنگ تحمیلی و خاطرات مرتبط با آن دوران دارند چیست؟

به عقیده بنده پیشنهاد خوبی است اگر هر جوان و نوجوانی یکی از محورهای مطالعاتی خود را تاریخ کشور خود نه در دوره های خیلی دور بلکه تاریخ معاصر میهن خود قرار دهد تا به واسطه این نزدیکی با شرایط و وقایع گذشته آشنا شود. جنگ تحمیلی و دفاع مقدس که مربوط به حدود 40 سال گذشته است بنابراین نسل جوان باید بداند که اگر کشور در حرکتی انتحاری و با رشادت ها و از خود گذشتگی های زیاد خاک میهن را حفظ کند چه وقایع و رخدادهایی این پیروزی افتخار آمیز را رقم زده است.
همچنین بررسی پیروزی ها و شکست ها در طول تاریخ موجب رشد شخصیت و آگاهی بخشی به جوانان بوده و درس ها و تجربیات مفیدی برای آنان به همراه خواهد داشت.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *